Czym różni się rozgałęźnik od rozdzielnicy?
Udostępnij
← Powrót do centrum FAQ KUPO Power 101
Rozgałęźnik dzieli jedno duże zasilanie wejściowe na kilka dużych zasilań wyjściowych. Rozdzielnica idzie o krok dalej: dzieli zasilanie, zabezpiecza każdy obwód własnym wyłącznikiem i udostępnia gotowe gniazda dla sprzętu odbiorczego. Ta sama rodzina urządzeń, zupełnie inne zadania.
Dlaczego ekipy wciąż mylą te dwa urządzenia i ile to kosztuje w prawdziwej pracy
Na papierze oba urządzenia wyglądają podobnie: kable wchodzą, kable wychodzą, a prąd jest po drodze dzielony. Katalogi nie zawsze pomagają, bo niektórzy producenci umieszczają oba produkty na tej samej stronie. Problem w tym, że wybór między nimi zmienia sposób projektowania całego systemu za nimi. Jeśli wybierzesz rozgałęźnik tam, gdzie potrzebna była rozdzielnica, zabezpieczenie musi znaleźć się gdzie indziej, zwykle dalej w torze, w miejscach, które mogą nie być na to przygotowane. Jeśli wybierzesz rozdzielnicę tam, gdzie wystarczyłby rozgałęźnik, płacisz za sprzęt, z którego faktycznie nie korzystasz.
Na trasie koncertowej objawia się to jako kabel zasilający poprowadzony z przyłącza obiektu, który trafia do urządzenia, o którym nikt nie wie, jak je zasilić. Na planie filmowym objawia się to jako niezabezpieczone odgałęzienie, którego gaffer się nie spodziewał. Słownictwo ma znaczenie, bo złe słowo na etapie planowania oznacza zły kawałek sprzętu na ciężarówce.
Do czego każde z tych urządzeń jest naprawdę przeznaczone, w prostych kategoriach elektrycznych
Rozgałęźnik to w swej istocie pasywny zestaw szyn zbiorczych w obudowie. Jedno duże zasilanie trafia na zaciski wejściowe i jest mechanicznie dzielone na dwa, trzy lub cztery duże wyjścia o podobnej wielkości. Wewnątrz samego rozgałęźnika zwykle nie ma zabezpieczenia nadprądowego, bo zakłada się, że zabezpieczenie znajduje się wyżej (przy źródle), a każde wyjście poprowadzi do kolejnego zabezpieczonego urządzenia. Rozgałęźniki istnieją po to, aby jeden ciężki kabel zasilający mógł obsłużyć dwie rozdzielnice, dwie sceny lub dwie sąsiednie strefy placu bez prowadzenia zdublowanych tras kablowych.
Rozdzielnica wykonuje ten sam początkowy podział, ale na tym nie poprzestaje. Za szynami zbiorczymi każdy obwód przechodzi przez własny wyłącznik nadprądowy (dobrany do kabla i złącza, które ten obwód zasila) i trafia do złącza wyjściowego zamontowanego na panelu czołowym. Obwody odbiorcze są zwykle mniejsze niż wejście, bo cały sens polega na rozprowadzeniu jednego dużego zasilania do wielu mniejszych, osobno zabezpieczonych odbiorników. Do rozdzielnicy można od razu podłączyć sprzęt. Rozgałęźnik jest gotowy do zasilenia czegoś innego, do czego dopiero podłącza się sprzęt.
Innymi słowy, rozgałęźnik to sprzęt po stronie zasilania. Rozdzielnica to sprzęt po stronie odbiorów. Granicę między nimi wyznacza to, czy wbudowano zabezpieczenie i gniazdo dobrane do obciążenia.
Pytanie, które warto zadać przed zamówieniem któregokolwiek z nich
Decyzja zwykle sprowadza się do jednego pytania: do czego kabel zostanie podłączony w następnej kolejności? Jeśli następny jest kolejny zabezpieczony element rozdziału zasilania (inna rozdzielnica, rack ściemniaczy, panel sceniczny), rozgałęźnik jest często właściwym wyborem, bo zachowuje elastyczność trasy i pozwala nie płacić za wyłączniki, których nie użyjesz. Jeśli następny jest faktyczny odbiornik (oprawa oświetleniowa, silnik, narzędzie, gniazdo użytkowe), właściwym wyborem jest rozdzielnica, bo odbiornik potrzebuje własnego zabezpieczenia i własnego złącza o odpowiednich parametrach.
Drugą rzeczą wartą sprawdzenia jest prąd znamionowy zacisków wejściowych w odniesieniu do pełnego zasilania z kabla zasilającego, a nie typowego poboru. Zarówno rozgałęźniki, jak i rozdzielnice muszą przetrwać najgorszy przypadek, jaki może dostarczyć zasilanie powyżej, a nie tylko to, co zwykle pobiera show. Urządzenie, które dobrze radzi sobie w spokojny dzień, może zawieść w dniu, w którym zwarcie doprowadzi kabel zasilający do granicy jego możliwości.
Gdzie złącza KUPO Power mieszczą się na obu końcach tego podziału
Niezależnie od tego, czy na ciężarówce jest rozgałęźnik, czy rozdzielnica, to złącza na zaciskach wejściowych i panelu wyjściowym spinają cały tor od zasilania do odbiornika, a właśnie tę warstwę złączy produkuje KUPO Power. K-LOK 400A i K-LOK 150A to złącza jednobiegunowe typu CAM firmy KUPO do pracy na trasach koncertowych i planach filmowych w Ameryce Północnej. PowerFit to seria kodowanych złączy jednobiegunowych KUPO (od 400 A do 800 A) do zasilania scen i wydarzeń w Europie. Złącza CEE Form obejmują stronę międzynarodowego standardu złączy wtykowych IEC 60309. Ponieważ te same rodziny złączy występują na rozgałęźniku, rozdzielnicy i kablu między nimi, wybór złączy z jednego ekosystemu zapewnia zgodność całego toru od zasilania do odbiornika. Dokładniejsze omówienie tego, jak dobierać wyłączniki, kable i złącza jako jeden system, najszybciej znajdziesz w centrum FAQ KUPO Power 101.
K-LOK 400A, złącza jednobiegunowe typu CAM
PowerFit 400A, kodowane złącza jednobiegunowe
Złącza CEE Form
Masz pytanie?
Zobacz pełne centrum FAQ KUPO Power 101, w którym znajdziesz odpowiedzi na 30 kolejnych częstych pytań o zasilanie przemysłowe, albo zapytaj nasz zespół bezpośrednio o swoje zastosowanie.